محمدعلی توقیف (رامین سابق) از چهره‌های درخشان محسوب می‌شود، کلا! طوری که در بسیاری مواقع رسما برق می‌زند!

نامبرده (یک جور فحش نیست، منظور محمدعلی توقیف است) بین سال‌های ۵۳ تا ۷۳ در کشور آلمان مشغول مبارزه و تلاش بوده بدفرم. آگاهان معتقدند او در سال ۵۷ سه مرتبه در آپارتمانش در کشور آلمان – دو مرتبه زیر پتو و یک بار دم دستشویی – با صدایی نسبتا بلند گفته: مرگ بر شاه. که این هم از اهم سوابق مبارزاتی و انقلابی اوست.

وی (این هم فحش نیست، کماکان منظور محمدعلی توقیف است) طی سال‌های ۵۹ تا ۶۷ که ایران درگیر جنگ با عراق بود از رزمندگان پرتلاش هامبورگ، مونیخ، کلن و سایر نواحی مرزی محسوب می‌شد. خاکریزهایی فتح کرد که نگو، همه دوبلکس. دشمنانی را شکست داد که نگو، همه خوش هیکل، خوشگل وبور! می‌گویند حاتمی‌کیا در فیلم‌ »ازکرخه تا راین» که جزو فیلم‌های دفاع مقدس است، بخش «راین» را کلا از این رزمنده پرتلاش الهام گرفته است.

او در کنار قهرمانانی مانند کارل هاینس رومینیگه، از چهره‌های بنام جنگ و جبهه محسوب می‌شد. عده‌ای حتی معتقدند پیروزی شکوهمند تیم هامبورگ در سال ۱۹۸۳ به خاطر مجاهدت‌های او بوده. به او در این سال‌ها «محمدعلی روبش» می‌گفتند. زبان‌شناسان معتقدند آلمانی‌ها زبانشان نمی‌چرخیده به او بگویند محمدعلی، از این رو او را «هورست» صدا می‌زده‌اند!

طی این سال‌ها او مقابله، مجادله، برخورد و اصطکاک فراوانی با آلمانی‌های نامرد داشت. چراکه آن‌ها قصد داشتند سال‌ها بعد دو تا کارمند سفارتشان در تهران را برای اغتشاش‌های خیابانی به کار گیرند و با مشاورین میرحسین هم صبح به صبح کله‌پاچه می‌خورند! به هر روی آثار این جان‌فشانی، برخورد و تماس‌های فراوان هنوز در محمدعلی توقیف باقیست چرا که نامبرده موهایی طلایی و بور دارد!

محمدعلی توقیف در دولت احمدی‌نژاد افتخار بزرگی برای کشور آفرید و تعدادی از نئونازی‌ها را به شکل رسمی به مملکت دعوت کرد! بعد در دولت بعد از نهم در راستای رشادت‌های همیشگی این بار در معاونت مطبوعاتی ارشاد، چنان همه چیز را شخم زد که محمدعلی توقیف لقب گرفت! احساس مهم بودن می‌کند وگرنه در موردش می‌شد سه جلد کتاب طنز نوشت.
از وبلاگ ابراهیم رها