محمود احمدی نژاد، رییس دولت بعد از نهم، اساسا و اصولا علاقه وافری به مورد توجه بودن دارد. البته “علاقه وافر” را خیلی ها دارند. اما در این مورد به خصوص، او «فِرَش» خیلی بیشتر به چشم می آید! اما گمان می کنم در همین راستا باید دستاوردهای سفر به نیویورک او مورد توجه قرار می گرفت که چون حق مطلب ادا نشد من در همین ستون این مساله را بیان می کنم تا پس فردا نگوید: “دستاورد ما رو دزدیدن/ دارن باهاش پز میدن”…!

۱- مشت محکم: این دستاورد اساسا در تمام سفرهای احمدی نژاد وجود دارد. استانی، بین شهری، خارجی… فرقی نمی کند. در سفر به نیویورک هم به شدت شاهد دستاورد مشت محکم بودیم اما با توجه به حضور یک عده آدمی که پشت در هتل احمدی نژاد جمع شده بودند، خیلی معلوم نشد این دستاورد را چه کسی زد و چه کسی خورد!

۲- مظلوم نمایی اسراییل: واقعیت این است که اسرائیلی ها هم بمب اتمی می سازند هم نسل کشی می کنند هم بر خلاف نظر تمام جهان به شهرک سازی ادامه می دهند اما همین که احمدی نژاد یک گوشه ای از دنیا (از تهران تا نیویورک) سخنرانی می کند، خودشان را نماد مظلومیت تاریخ جا می زنند. رییس دولت بعد از نهم تا به حال چند بار شخصا پاک کن دستش گرفته که اسرائیل را از نقشه ها پاک کند! همین برای ادا اطوارهای مظلومانه آنها کفایت می کند. من ضمن تقبیح عمل اسرائیل، عاجزانه می گویم: محمود اون پاک کن رو ول کن!

۳- اتحاد جهان: واقعا دنیا، دنیای بدی است. این همه تفرقه، این همه انشقاق و … اما باور بفرمایید تا احمدی نژاد حرف می زند جهان به اتحاد می رسد! نمونه اش همین سفر نیویورک که حین سخنرانی او نمایندگان کشورهای جهان در اتحادی چشم گیر سالن را ترک کردند! یا بر فرض تا حالا لحن صحبت اوباما با بر فرض سارکوزی، در مورد ایران فرق داشت، پس از این سفر بهجت اثر او هم با سایرین به اتحاد رسید و حتی روسیه (فکر کن!) هم با آنها هم آوا شد. به هر حال بر بدخواهان بدانند ایجاد اتحاد در جهان کار کمی نیست و فی نفسه دستاورد سترگی محسوب می شود.

۴- باز هم اتحاد: بر خلاف انتقاد کوردلان، احمدی نژاد وفقط فکر خارج نیست و به ایرانی ها هم توجه دارد. او علاوه بر متحد کردن جهان، ایرانی های تمام دنیا را هم متحد کرد. پس از سبز شدن ایرانیان داخل کشور، با این سفر او، شاهد سبزینگی ایرانیان خارج کشور بودیم. کسی هم توجه نکر این همه اتحاد دستاورد هیچ کس نیست مگر شخص رییس دولت بعد از نهم.

۵- کاغذ پاره: در ادبیات احمدی نژاداین عبارت البته به دو معنی استفاده می شود: الف) مدرک تحصیلی ب ) قطعنامه های شورای امنیت. اما عجبا و شگفتا و حیرتا که او همه این معانی را در کنار هم جزو دستاوردهایش دارد! از کردان تا رحیمی جزو دستاوردهای الف هستند و با سفر اخیر به نیویورک عن قریب است که دستاورد حالت “ب” را هم شاهد باشیم. آدم اختیار از دست می دهد و ناگهان شعار می دهد؛ محمود تو دیگه کی هستی!