ایران و نوروز ماندگار هستند / فرشاد قربانپور

فروردین ۷, ۱۳۸۸

فرشاد قربانپور : وقتی قرار باشد ما به این سوال پاسخ دهیم که ایرانی بودن یعنی چه؟ به دنبال جواب هایی هستیم تا توجیه جالب و کاملی برای این مساله باشد.
اما هر جوابی جز جوابی که ریشه در تاریخ و فرهنگ و زبان داشته باشد بی شک در همان ابتدا نا رسا و کوته فکرانه خواهد بود.
دیر سالی نیست که هزاران هزار نامداری مرده اند که امروزه نامی از آنان نیست. اما فردوسی هنوز از پس قرون رخ می نماید.چرا؟
پاسخ معلوم است. او ریشه در تاریخ دارد. او اصلا خود ریشه است. مثل نوروز ما.
اکنون سال جدید فرا رسیده است. در ورای افسانه شکست دادن دیو ها و پیروزی جمشید،تشخیص اینکه در این روز و این ساعت و دقیقه و ثانیه سال پار پایان یافته و امسال می رسد از آن کارهایی است که تنها از ما ایرانی ها بر می آید.
به نظرم نوروز ایرانی نه تنها یک نماد،بلکه یک پیام هم هست. ما تنها ملتی هستیم که نوروزمان را حتی با ثانیه تنظیم می کنیم. چنین دقتی را در هیچ کار دیگرمان نمی توان سراغ گرفت. اگر همه کارهای دیگرمان نیز همچون نوروز چنین دقیق و حساب شده بود، به حتم همه آنها هم ماندگار خواهند ماند. همچون نوروز.
به نظرم ما باید تجیدی نظر کلی در تمام کارهایمان داشته باشیم.این نو شدن دقیق باید برای ما این پیام را داشته باشد که ما ایرانی هستیم. پس باید ایرانی فکر کنیم. این یعنی شناختن ایران.
ایران ما آزاد بود. به امید داشتن ایرانی آزاد.
شعر زیر که سروده علیرضا میبدی هست را به همین مناسبت تقدیم می کنم به همه ایرانیان.

نوروز ماندگار است تا یک جوانه باقی است

باقی است جمع جانان تا این یگانه باقی است

بار دگر بریدند نا ی و نواش اما!

این ساز می نوازد تا یک ترانه باقی است

سینه به سینه گفتند کوتاه تا شود شب

کوتاه می شود شب وقتی فسانه باقی است

عید است و نامه دارم از من رسان سلامی

بشتاب ای کبوتر تا آشیانه باقی است

گم کردمش نشانیش یک کوچه تا جوانی

پیداش کن پرنده تا این نشانه باقی است

می چینمت دوباره از آسمان کرمان

پرواز کن ستاره تا بام خانه باقی است