اسحاق راستی*
همان طور که بارها شنیده و خوانده ایم ضرورت وجود تشکیلات و احزاب در نظام های جمهوری و مردمسالار و پارلمانی امری بدیهی و پذیرفته شده است. زیرا اداره کشورها بر مبنای سیستم انتخاباتی بدون داشتن احزاب قوی ، شناسنامه دار، فعال و دارای برنامه و اساسنامه و مرامنامه ، شفاف، روشن، مدون و استراتژی مشخص با مشکلات و موانع عمیق و جدی مواجه خواهد شد. اما این مساله که در کشورمان تا چه اندازه این مشخصه ها در احزاب وجود دارد، طبیعی است که پاسخی منفی است و متاسفانه فاصله ای زیاد با آن داریم. اما به هرحال در چنین فضایی در کشورمان خصوصا در دولت نهم که اصلا با چنین مفاهیمی نظیر احزاب ، رسانه و به عبارتی با توسعه سیاسی میانه ای ندارند و آن ها را سوغات غرب و دشمن می دانند، هستند تشکل ها و احزابی که در چنین شرایط مه آلود در راه اهداف و برنامه های تشکیلاتی خود با همه مضایقی که برایشان به وجود آورده و می آورند، سعی می کنند بدون عافیت طلبی که گریبان بسیاری را گرفته به راهشان که همان سربلندی کشور عزیزمان می باشد، ادامه دهند. در میان این تشکل ها بدون آنکه نگارنده بخواهد غلو یا اغراق نماید برخی از تشکل های دانشجویی نظیر دفتر تحکیم وحدت و سازمان دانش آموختگان ایران اسلامی و به عبارتی همان سازمان ادوار تحکیم وحدت می باشد.
راستش وقتی از یکی از دوستان دفتر تحکیم وحدت شنیدم که اینان به همراه خانواده زندانیان سیاسی جشن تحویل سال را در کنار زندان اوین برگزار می کنند به این مردانگی ، شجاعت و شهامتشان غبطه خوردم و وقتی باز شنیدم یکی از زندانیان وبلاگ نویس جوان به نام امیدرضا صیافی در زندان درگذشت ، نظیر حشمت ساران که چند هفته قبل در زندان فوت نموده بود، به خود نهیب زدم که آیا در هنگام تحویل سال می دانی به حال این خانواده ها چه می گذرد؟
در بین تشکل هایی که چنین هزینه هایی را متقبل شده اند ، نمی توان از دوستان سازمان ادوار تحکیم وحدت در سطح کشور و در استان گیلان چشم پوشید. اولا با مطالعه ای که در خصوص این سازمان نموده ام دارای مرامنامه و اساسنامه ای شفاف و موضع گیری هایی روشن و تقریبا بدون کلی گویی بوده است. همچنین در طی چند سال گذشته با اینکه بسیاری از مسئولین رده اول این تشکل را دستگیر و به زندان برده اند، اما این دوستان هیچ وقت از مواضع اصولی و منطقی خود کوتاه نیامده اند و بسته شدن و پلمپ شدن دفاترشان نه تنها آنان را منفعل ننموده بلکه آنان بیشتر راسخ تر شده اند. به هرحال این تشکل که با انواع مضایق و مشکلات مواجه است ولی همچنان به کار تشکیلاتی خود ادامه می دهد ، می تواند نمونه و الگویی برای دیگر احزاب و تشکل های کشورمان و مخصوصا در گیلان باشد.
در پایان امیدوارم که چنین تشکل هایی بتوانند هرچه پربارتر و با سازمان تر به فعالیت خود ادامه دهند و به امید آنکه به برخی از آسیب ها و مشکلاتی که بسیاری از احزابمان در طول سالیان گذشته به آن دچار شده اند، نگردند. متاسفانه بسیاری از فعالان احزاب سیاسی از اعضای عادی تا رده های بالای تشکیلاتی روحیه و فرهنگ کار گروهی و تمکین به تصمیم جمعی و ترجیح منافع و مصالح حزبی بر منافع شخصی را ندارند و اگر در شورای مرکزی یک تشکل سیاسی تصمیمی اتخاذ شود که به مذاق فرد سازگار نباشد نه تنها از آن حمایت نمی کند بلکه در عمل مخالف آن نیز حرکت می کند. لذا تا زمانی که امور بر مبنای مشورت ، دوری از تک روی و خودرایی و خود محوری و اتخاذ تصمیمات بر مبنای تفکر حزبی و دیدگاه و اندیشه تشکیلات پیش نرود، کار حزبی با موفقیت روبرو نخواهد شد و همچنان باید شاهد آسیب های جدی بر پیکره کار تشکیلاتی باشیم. زیرا فعالیت احزاب و گروه های سیاسی در حد محافل قومی، باندی، شخصی و دوستانه تقلیل می یابد.
*دبیر مجمع نیروهای خط امام در گیلان