گزارش اوستا برجسته ترین کار و یادگار پورداود است. به جز گزارش اوستا، مجموعه مقالات، سخنرانى ها و اشعار او در کتاب هاى جداگانه به چاپ رسیده است.
الف)گزارش (تفسیر) اوستا
۱- گاتها: پنج سرود وخشور زرتشت با متن اوستایی، بمبئی، خردادماه ۱۳۰۵ خورشیدی. این نامه دارای ۳۵۰ صفحه است، ۸۳ صفحه آن ترجمه برخی از گفتارهای آن است به زبان انگلیسی به دستیاری دینشاه ایرانی.
۲-یشتها(جلد نخست):بخشی از اوستا با متن اوستایی، بمبئی، فروردین‏ماه ۱۳۰۷؛ این نامه دارای ۷۴۳ صفحه است. ۶۵ صفحه آن ترجمه دیباچه آن است به زبان انگلیسی به دستیاری دینشاه ایرانی.
۳-یشتها(جلددوم): بمبئی، فروردین‏ماه ۱۳۱۰٫ این نامه دارای ۴۲۸ صفحه است، ۸ صفحه آن تقریظی است از شادروان محمد قزوینی.
۴- خرده اوستا: بمبئی، مهرماه ۱۳۱۰٫ این نامه دارای ۲۷۴ صفحه است.
۵- یسنا (جلد نخست): بخشی است از اوستا، بمبئی، بهمن‏ماه ۱۳۱۲ این نامه دارای ۲۶۷ صفحه است.
۶-یسنا(جلد دوم): تهران، فروردین‏ماه ۱۳۳۷٫ این نامه دارای ۲۲۴ صفحه است.
۷- گاتها: پنج سرود پیغمبر ایران سپیتمان زرتشت (دومین گزارش گاتها) با متن اوستایی، بمبئی؛ در نیمه سال ۱۳۳۱ خورشیدی به دسترس همگان گذاشته شده است. این نامه دارای ۲۱۹ صفحه است.
۸- یادداشتهای گاتها (گزارش دوم): تهران، مهرماه ۱۳۳۶٫ این نامه دارای ۵۵۵ صفحه است و دو هزار و پانصد و هشتاد و شش (۲۵۸۶) یادداشت در بر دارد و خود جداگانه یک فرهنگ اوستایی است. همچنین بیش از پانصد و هفتاد و یک واژه پهلوی در آن یاد گردیده. هر یک از واژه‏های اوستایی و پهلوی بخط مخصوص خود نوشته شده است.
ویسپرد (که بخشی است از اوستا)، وندیداد (که بخش دیگر آن است) که در دو جلد بچاپ رسید.
***
ب) کتابهای دیگر
۹- ایرانشاه: تاریخچه مهاجرت ایرانیان (پارسیان کنونی) پس از استیلای عرب بهند، بمبئی ۱۳۴۴ قمری هجری. این نامه دارای ۴۰ صفحه و ۷۵ تصویر و در آن منظومه‏ایست به نام «پدرود ایرانیان از آبخوست مغستان (جزیره هرمز)» با ترجمه انگلیسی.
۱۰- خرمشاه: گفتارهایی است درباره آیین و کارنامه و زبان ایران باستان، بمبئی، ۱۳۰۵ خورشید، این نامه دارای ۱۱۴ صفحه است.
۱۱- سوشیانس: رساله کوچکی است در ۵۵ صفحه درباره موعود مزدیسنا، ۱۳۴۶ قمری، سوشیانس (سوشیانت) در یک جلد کتاب نسبتاً بزرگ فراهم شده است

۱۲- پوراندخت نامه: دیوان شعر با ترجمه انگلیسی دینشاه ایرانی، بمبئی، شهریور ۱۳۰۶ خورشیدی. این دیوان با ترجمه انگلیسی دارای ۲۱۴ صفحه است.
۱۳- گفت و شنود پارسی (برای دبیرستانهای هند): بسیاری از واژه‏های آن به انگلیسی گردانیده شده است، بمبئی اسفندماه ۱۳۱۲٫
۱۴- Mithra-Cult, Lectures Delivered by P.D., From the Bihar and Orissa, Research Society, Vol. XIX, 1933, Part 111.
متن این سخنرانی ۲۶ صفحه است.
۱۵- Lectures Delivered by P.D., The K. R. Cama Oriental Institute Publication No.11, Bombay, 1935.
این سخنرانیها، که مربوط به ایران باستان است، دارای ۱۳۶ صفحه است.
۱۶- فرهنگ ایران باستان (بخش نخست): گفتارهایی است درباره واژه میهن – دساتیر – سگ – اسب – شاهین – خروس – آذرکیوان و پیروان او. تهران، امرداد ۱۳۲۶، این نامه دارای ۴۰۵ صفحه است.
۱۷-هرمزدنامه: نامه‏ایست در دو بخش. بخش نخست: اسپست (یونجه) – نیشکر – برنج – ترنج – بنگ – کوکنار – لاله – ذرت – آهار – لادن – آفتاب گردان – سیب زمینی – گوجه فرهنگی – پسته زمینی (بادام شاهی) – اناناس – کاکائو – تنباکو – گل آویز؛
بخش دوم: پول – ارتشتار – پرچم – افسر – دساتیر – تیمسار – پایوران – نمونه‏ای از لغتهای فرهنگستان – چارسو. بیش و شش گفتار این نامه بحثی است لغوی و ادبی و گیاه‏شناسی و تاریخی. تهران، دیماه ۱۳۳۱٫این کتاب دارای ۴۸۸ صفحه است.
ج) مقالات
«گفتارهایی که در طی سالهای اخیر از من در برخی از روزنامه‏ها و مجله‏ها و کتابها به چاپ رسیده، همه را در زیر دست ندارم. آنچه را که به آنها دسترسی دارم و گمان می‏برم در آنها کم و بیش سودی باشد، در این فهرست برمیشمرم. بسیاری از آن گفتارها را که پس از انتشار آنها در مجله‏ای، در یکی از مجلدات تفسیر اوستا یا در فرهنگ ایران باستان و یا در هرمزدنامه کاملتر انتشار داده‏ام، در این فهرست یاد نمی‏کنم.»
۱-تقریظ: اخلاق ایران باستان، تألیف دینشاه ایرانی، بمبئی، فروردین ۱۳۰۹٫
۲-یزدگرد شهریار: منظومه‏ایست در دویست بیت. بمبئی، ۱۹۳۳ میلادی.
۳-سوگند در ایران باستان (Ordalie): مجله مهر، سال هشتم، تهران، بهمن و اسفند ۱۳۲۱، شماره ۵و۶، ص ۲۸۲-۲۹۲٫
۴-کشاورزی در ایران باستان: سالنامه پارس، تهران، ۱۳۲۲٫
۵-داد – دادستان – دادور در ایران باستان: مجله مهر، فروردین و اردیبهشت ۱۳۲۲٫
۶-حقوق در ایران باستان: مجله سخن، سال اول، شماره ۱، خرداد ۱۳۲۲، ص ۸-۱۵٫
۷-گوهر اخترماری: (دختر زرتشتی که خود را در یزد سوزانید)، روزنامه امید، شماره ۵۹، تهران، ۱۳۲۳٫
۸-چگونه نویسنده یا شاعر شدید؟: روزنامه امید، دوره دوم، شماره ۲۳، خرداد ۱۳۲۳٫
۹-زن در ایران باستان: مجله آینده، جلد سوم، شماره ۵-۷، تهران، ۱۳۲۴، ص ۳۵۵-۳۶۱ و شماره ۹-۱۰، ص ۵۱۱-۵۱۵٫
۱۰-بهرام گور انکلساری: (گفتاریست بمناسبت درگذشت این دانشمند پهلوی‏دان پارسی)، مجله سخن، سال دوم، شماره ۶، خرداد ۱۳۲۴، ص ۴۱۷٫
۱۱-پیشگفتار جشن سده: (نشریه شماره ۲ انجمن ایرانشناسی)، تهران، ۱۳۲۴٫
۱۲-سرآغاز: فرهنگی گیلکی (نشریه شماره ۷ انجمن ایرانشناسی)، گردآورنده منوچهر ستوده، تهران، ۱۳۳۲٫
۱۳-پیشگفتار مجموعه انجمن ایرانشناسی (نشریه شماره ۴): تهران، ۱۳۲۵٫
۱۴-دیباچه نامهای پرندگان در لهجه کردی: (نشریه شماره ۵ انجمن ایرانشناسی)، نویسنده محمدکیوان پورمکری (دکتر مکری)، ۱۳۲۶٫
۱۵-چهارشنبه سوری: مجله ایران و امریکا، تهران، سال؟
۱۶-روان در آیین مزدیسنا (آنچنانکه در اوستا آمده است): انجمن زرتشتیان تهران آن را به چاپ رسانیده اما بدبختانه یکی از کارمندان آن در آن نوشته دست برده، تغییرات ناروایی در آن دیده می‏شود.
۱۷-سرآغاز (سخنانی درباره سهروردی): روابط اشراق و فلسفه ایران باستان (نشریه شماره ۳ انجمن ایرانشناسی) نگارش هانری کربن Corbin، تهران، ۱۳۲۵٫
۱۸-جشن نوروز، روزنامه مشروطیت، سال دوم، شماره ۱۸، نوروز ۱۳۲۵٫
۱۹-دیباچه دیوان دانش گیلانی، حسام‏الاسلام، گردآورده هادی جلوه – رشت ۱۳۲۵، ص ۱-۵٫
۲۰-پیشگفتار دیوان صبوری: به اهتمام هادی جلوه، تهران، ۱۳۳۴، ص: ث-ش (در ۱۲ صفحه).
۲۱-چون نگه می‏کنم نماند کسی: (گفتاریست که درباره دیوان دهقان در دیماه ۱۳۲۸ نوشته شده) و در سال ۱۳۳۸ در روزنامه سایبان رشت در چندین شماره به چاپ رسیده است.
۲۲-گئوتم Gaotema (یکی از دشمنان دین زرتشت)، Modi Memorial Volume, Bombay, 1930, p. 425-436.
23-بغ (خداوندگار)، Dinshah Irani Memorial Volume, Bombay, 1948, p. 213-228.
24-فردوس و جهنم (بهشت و دوزخ): سالنامه کشور ایران، تهران، ۱۳۲۷، ص ۱۷٫
۲۵-دیباچه اندرز خسرو قبادان: متن پهلوی با ترجمه، محمد کیوان‏پور مکری (دکتر مکری)، تهران، ۱۳۲۶، ص ا-ه.
۲۶-بغستان (کوه ایزدی): مجله بغستان، سال اول شماره اول، آذرماه ۱۳۳۱٫
۲۷-راستی و دروغ (در ایران باستان): سالنامه جاویدان،تهران،۱۳۳۰،ص ۱۵٫
۲۸-مهاتما گاندی: هند نوین، شماره ۱۵۹، مهرماه ۱۳۳۴، ص۶٫
۲۹-دیباچه (گفتاریست درباره زبان فارسی): زبان فارسی امروز، تألیف پروفسور محمد باقر، لاهور (پنجاب)، ۱۳۳۳، ص ا-د.
۳۰-دیباچه (پارسی باستان، اوستا، پهلوی): برهان قاطع – باهتمام دکتر معین، جلد ۱، تهران ۱۳۳۰، ص یک – سیزده.
۳۱-مقدمه: آثار باستانی جلگه مرودشت، نگارش علی سامی، شیراز، ۱۳۳۱٫
۳۲-دیباچه: بیست مقاله قزوینی با پیشگفتار کوتاه پورداود، تهران ۱۳۳۲٫
۳۳-سرآغاز (گفتاریست درباره شادروان قزوینی): یادداشتهای قزوینی – جلد سوم. بکوشش ایرج افشار، تهران، ۱۳۳۶، ص سی و یک – سی و شش.
۳۴-سرآغاز: فرهنگ لارستانی تألیف احمد اقتداری، تهران، ۱۳۳۴، ص پنج – نه.
۳۵-پیشگفتار (گفتاریست درباره واژه‏های گبری – دری – بهدین): فرهنگ بهدینان، گردآورده جمشید سروشیان، تهران، ۱۳۳۵، ص یک – بیست و سه.
۳۶- دیباچه – مزدا (دیوان منیره طه): تهران، ۱۳۳۶، ص سه – نه.
۳۷-لشکرکشی خشایارشا به یونان: پانزدهمین سالنامه دنیا، تهران، ۱۳۳۸، ص ۷۴٫
۳۸-ری، شهر بزرگ و نامبردار ایران باستان: شانزدهمین سالنامه دنیا، تهران، ۱۳۳۹، ص۶۱٫
۳۹-دیباچه (گفتاریست درباره سانسکریت و پیوستگی آن با زبانهای اوستائی و پارسی باستان): رهنمای سانسکریت تألیف پروفسور ایندوشیکهر، تهران، ۱۳۳۷، ص یک – چهار.
۴۰- مراغیان رودباز قزوین: مجله مردم‌شناسی(؟)
۴۱-مهر در اوستا و سنگنپشتهای هخامنشیان و آیین وی در ایران: مجله دانشکده ادبیات تهران، سال هفتم (در نوزده صفحه است).
۴۲-مقدمه (گفتاریست درباره زبان آلمانی و پیوستگی آن با زبانهای دیگر انگلوساکسون): فرهنگ مرعشی آلمانی به فارسی – تهران، ۱۳۳۸، ص نه-دوازده.
۴۳-درباره تغییر خط: که آیا به صلاح ملت ایران است یا نه؟: پاسخ منفی است یعنی صلاح نیست – مجله سپاهان، آغاز سال دوم: شماره ۸، آذرماه ۱۳۳۸، ص ۳ و ۴ و ۳۶٫
۴۴-روزنامه (گفتار کوتاهی است درباره واژه روزنامه): شماره مخصوص روزنامه اطلاعات به مناسبت ده هزارمین شماره آن – تهران، ۱۳۳۸، ص (ب) ۷٫
۴۵-بغ بزرگ است اهورامزدا: مجله پندارها، دوره دوم شماره ۱، تهران، دیماه ۱۳۳۸، ص ۷-۱۱٫
۴۶-چرا ایرانیان از تازیان شکست خوردند: مجله پندارها، شماره بهمن و شماره ۳ اسفند ۱۳۳۸ رویهم ۹ صفحه.
۴۷-خاموش بودن ایرانیان در سر خوان: مجله پندارها، شماره ۴، فروردین ۱۳۳۹، ص ۶-۸٫
۴۸-شست (واژه هندی است): مجله پندارها، شماره ۵ اردیبهشت ۱۳۳۹، ص ۸-۱۱٫
۴۹-نار و نارون، مجله پندارها، شماره ۶، خرداد ۱۳۳۹، ص ۶-۸٫
۵۰-ایران و هند (گفتاری است در خویشاوندی این دو گروه آریایی با همدیگر): نشریه شماره یک انجمن روابط فرهنگی ایران و هند، تهران، اردیبهشت ۱۳۳۱، ص ۱-۲۴٫
۵۱-پیشگفتار (گفتاریست درباره زبان سانسکریت و پیوستگی آن با زبانهای باستانی ایران) دستور زبان سانسکریت، تألیف دکتر کنهن راجه، الله آباد (هند)، ۱۳۳۲، ص V-III.